UYKU

Uykunun sözlük anlamını sözlükler organizmanın dinlenmesi için kendini dış dünyadan uzaklaştırması, uyuması olarak tarif eder/tanımlar. Ben bu kelimeden yola çıkarak düşünce üretmeye gayret edeceğim. Kelimenin kökü “uy”; “ku” ek; baskı, bıçkı, yakı, yılkı gibi. Bu kökten : uy-uş-mak, uy-u-mak, uy-dur-mak, uy-gu-lamak, uy-an-mak, uy-gar-laş-mak, uy-a-k, uy-um gibi kelimeler türer/üretilir.

Düşünce insanı uyandırmak içindir, uyutmak için değil.

Uyanıkken uyuyan, düşünmeyendir.

'Uyanmak'!, düşünmek ve bilmektir.

Bu üç kullanım, uyumanın mecaz anlamına tekabül eder.

Fizikî uyku, Rabbe mecbûrî teslimiyettir; Rabbe mecbûrî teslimiyet değil, gönüllü (iradî, uyanık) teslimiyet makbul görülür.

Kâfir (münkir, müşrik) her ne kadar ben Rabbe teslim olmam dese de, o her gün mecbûrî teslim olur; uyku/su gelince kimse onu kovamaz.

Kitâb (ve Elçiler), insanları uykularından uyandırmak için vardır (gönderilmiştir).

Kitâb’ın uyandırıcılığına uymayanlar, kendilerini uyanık zannetseler de uykudadırlar, uyuşukturlar.

“İnsanlar uykudadır, ölünce uyanırlar.” (Hadis-i Şerif)

Uyku, bir tür bilinç/düşünce ölümüdür; düşünce, uyanıkken faaldir. Uykuda hiç bir şeyin farkına varılmaz; uykuda bilinç uyur/uyuşur.

Uyku, uyanıkken yaptığımız amellerin Rabbe arzıdır, (mecbûrî) sunumudur.

Uyanıkken İlâhî yasalara uymayan, uyuyunca uymak zorunda kalır ama bu, bilinçli olmadığı için hiç bir değer ifâde etmez.

Uykusu gelince uykuya/uykusuna bile söz geçiremeyen insan, kendini dev aynasında görür.

Ölümü sonsuz uyku olarak gören insan, ölünce uyanacak ama iş işten geçmiş olacak; işte o zaman anlayacak : uyanıkken de uyuduğunu.

Uyanıkken İlâhî yasalara uyana = Rabbe gönüllü teslim olana, Müslüman denir. Uykuda iken herkes teslimdir = müslümandır; uykuda günah işlenmez.

Uyku, kişinin uyanıkken iş yapabilmesi için elzemdir, zorunlu bir ihtiyaçtır.

Gerçekte uykuda olduğu hâlde kendini uyanık zannedenler yanılacak, kaybedecektir.

Elçilerin en önemli görevi uy-ar-mak ve korkutmaktır; korku, uykuyu kaçırır.

Erken uyanmak (sabah erkenden kalkmak, sabah namazına kalkmak), insanın faydasınadır; ne kadar geç uyanırsak o kadar ziyandayızdır.

“Erken kalkan, yol alır. Geç uyanan, geç kalır.”