DÜŞÜNCEDEN TEVHÎDE
DÜŞÜNCEDEN TEVHÎDE Düşüncenin İnsanda Oluşumu, Uyum, İstikâmet ve Ortak Rab İnsan düşünür. Düşünme, zihninde hazır bulunan birtakım düşünceleri harekete geçirmekten ibaret değildir. Düşünce, insanın hayatla ilişkisinin içinde oluşur. İnsan önce yaşar. Hayat ona dokunur. Her olay, her insan, her söz, her görüntü, her acı, her sevinç, her ihtiyaç, her kayıp, her karşılaşma insanın iç dünyasında iz bırakır. Bu dokunuş, yalnızca dışarıda olup biten bir olay olarak kalmaz. İnsan onu yaşantı hâline getirir, sonra da yaşantıyı anlamlandırmaya çalışır. Ve onu isimlendirir. • “Bu nedir?!.” • “Bana ne oldu?!.” • “Ben ne yaşadım?!.” • “Bu neden oldu?!.” Böylece yaşantı, insanın zihninde kavranabilir bir biçime dönüşmeye başlar. Burada bilgi oluşur fakat bilgi henüz düşüncenin kendisi değildir. Bilgi, düşüncenin malzemesidir. I. Düşüncenin Ham Maddesi : Hayat İnsan hayatın dışında düşünmez. Düşüncenin ilk malzemesi hayattır. İnsan görür, işitir, dokunur, koklar, tadına varır; insanlarla karşılaşır...