AKIL ve HAYAT

Akıl, hayat gibidir.

Hayat, nedir?!.

Herkeste olan “bişey”; akıl gibi; fark : aklın iradeli; hayatın ise iradesiz çalışmasıdır. Hayat da akıl da (sağlıklı) her insanda var.

“Total hayat” bölünmüş de herkese verilmiş gibi!; akıl da öyle, o da “total akıldan” bölünmüş gibi!. 

Elbet, buradaki hayatımızı çoğaltamıyor (= uzatamıyor) ama (az da olsa) aklımızı çoğaltabiliyor, başka âlemlere uzatabiliyor ve o âlemlerle bağ/bağlantı kurabiliyoruz.

Sanki, bizdeki bu akılla “total akla” bağlayabiliyoruz.

Sanki, burada aklımıza yüklediğimiz kodla (= olumlu-olumsuz yükle) öbür hayatta total hayatla da bağ/bağlantı kurabileceğiz.

Akletmek, sadece kuru kuru düşünmek değildir, aynı zamanda amel etmektir veya aklettiğimiz şeyi yapmaktır. Aklın olumlu (= doğru) düşünmesi, vahyin rehberliği ile mümkün olur. Vahiy görmezlikten gelinirse, hevâmız, aklımızı esir alır.

Hayatımızı yönlendiren, onu değerli veya değersiz kılan, (doğru ya da yanlış çalışan) aklımızdır.