ELDE KALAN

Toplama-çıkarma, çarpma-bölme yaparken elde kalanı (= elde var olanları) unutursak, işlemin sonucu yanlış olur. Sözgelimi 15 ilâ 16’yı toplarken, 5+6 = 11; 11’in 1’rini aşağıya yazar, elde var 1 der, onu da onlar basamağındaki 1’lere ekleriz, ve sonucu 31 buluruz; eldeki 1’i unutursak, sonuç 21 çıkar, hesap yanlış olur.

Aynen bunun gibi, bu yaşamın/hayatın sonunda da elde var 1’lerimiz (2’lerimiz, 3’lerimiz, ...) olacak; bunlar toplanacak, ve önümüze bir fatura konacak.

Nedir bunlar?!.

İyiliklerimiz ve kötülüklerimiz = sâlih ve kerih amellerimiz.

Efendimiz : “Kişi ölünce onu mezara kadar üç şey takip eder : Ailesi (yakınları), malı ve ameli. İkisi geri geri döner, biri kalır.” buyurur. (Buhârî : Rikak, 42; Müslim : Zühd, 5. Tirmizî : Zühd, 46; Nesâî : Cenâiz, 52.)

Buradaki hesaplarımızı buna göre yapalım. Yaptığımız hesaplardaki ‘elde var birleri’ (= elde kalacak olanları) unutmadan, aldıklarımızla (az da olsa!) iyilikler yapalım. Meselâ : Aldığımız ekmeğin bir dilimini paylaşalım. Mümkün mertebe garip-gurebâyı sevindirelim. (= giydirelim, yedirelim-içirelim.) Arabamızla bir garibanın işini görelim. Doktorsak, parası olmayan bir hastaya bedava bakalım. Avukatsak, mazlum bir garibanı bedava savunalım, gibi... Bunlar, (biz unutsak da) yarın “unutulmayan elde var birler” olarak karşımıza çıkacak ve bizi kurtaracak!.

Diğer bütün hesaplar burada kalacak.