TUZAK

Tuzak :

1. Hayvanları yakalamak (= öldürüp yemek) için kurulan düzenin/düzeneğin adı.

2. Birini veya bir topluluğu (= milleti) güçsüz düşürmek için planlanan (oynanan) oyun. 

Akıllı olanlar tuzak kurar; akılsızlar da kurulan bu tuzağı fark edemez ve kurulan tuzaklara çok kolay düşer. Tuzak/lar içinde tuzak/lar kurulabilir.

“ve mekerû, ve mekerallah, vallahu hayrul mâkirîn.” (3/54.)

İslâm dünyası, neredeyse 1000 yıldır İslâm düşmanlarının kurduğu (ekonomik, siyasî/diplomatik, kültürel, askerî, vb.) tuzakları fark edemiyor ve bu tuzaklara çok kolay düşüyor.

Son tuzak da 9 Ekim 2025’de kuruldu, bu hafta 13 Ekim 2025’de Şarm el Şeyh’de resmiyete kavuştu.

Daha önceki tuzaklar (17 Eylül 1978, Camp David. 13 Eylül 1993, Oslo. 1995, II. Oslo. 17 Ocak 1997, Hebron) Filistinliler ve Araplar için kurulmuştu; bu tuzak, Türkleri = Türkiye’yi de kapsıyor. 

Unutmayalım! Trump başkanlığında imzalanan bu anlaşma da tuzaklarla dolu. Bunu İsrailli milletvekiller (Aymen Odeh ve Ofer Cassif) de teyit ediyor. Trump, Mayıs 2018’de (daha önceki başkanlık döneminde) ABD büyükelçiliğini Tel Aviv’den Kudüs’e taşımış ve aynı zamanda Kudüs’ü İsrail’in başkenti ilân etmişti.

Çook sıkı bir İsrail destekçisi olan Trump’ın, Sayın Cumhurbaşkanına övgüler düzmesi, Sayın Cumhurbaşkanın da Trump’a dostum demesi (bile) hayra alâmet değil. Sayın Cumhurbaşkanının, ‘Netanyahu’nun olduğu masada ben olmam.’ demesi, çok fazla bir anlam ifâde etmiyor; Sayın Cumhurbaşkanı asılla masaya oturduğunu fark edemiyor. 

Milletin aklıyla oynamayalım ve en azından yakın tarihte yaşananlardan dersler alalım. 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

İMAN - AMEL İLİŞKİSİ

Vita Activa - Vita Contemplativa. Amel-Eylem Yaşamı - Düşünce Yaşamı. Pratik Yaşam - Teorik Yaşam. Esasında bu iki yaşam (= iman ile amel), birbirinden ayrıl/a/maz. Bu, ruh ile beden gibidir. İman, ameli; amel, imanı tamamlar. İman, amelin özü/çekirdeği; amel, imanın meyvesidir. Öz (= iman), “çürük” olursa; meyve (= amel) “bozuk” olur. Meyvenin tadı (= lezzeti), özden, özün gücünden (= imandan) gelir. Ruhu, bedenden (= bedeni, ruhtan) ayırırsak, “ölüm” gerçekleşir. Bedenin her eylemi, ruhun emri/eseridir. Ruhta, akıl (= düşünce), arzu/istek ve irade yüklüdür. Elma/nın özü (= çekirdeği), elma olmayı ister. Düşünce (= fikir) adamı ve eylem (= aksiyon) adamı kategorileri, insandaki iman (= düşünce) ile ameli (= eylemi) birbirinden ayırmanın = insanı ikiye bölmenin sonucudur. Bu, düşünce (= fikir) adamında eylemi; eylem (= aksiyon) adamında düşünceyi yok var saymaktır. Bu, bu çağın “uzmanlık hastalığının” bir ürünüdür. Eylem, eylem için yapılmaz; eylemin (= amelin) bir amacı/ereği olmalıdı...
Devamı

MÂÛN NE DİYOR?!.

“Yazıklar olsun o namaz kılanlara; ki onlar namazlarından gâfildirler.” (107/4-5.) Sûrede eleştirilen, namazın kendisi değil, namaz ile hayat arasındaki kopukluktur. Namazda : “Yalnız Sana kulluk ederim” (= iyyâke na‘budu); namazdan sonra : Allah’a isyan eden otoritelere, arzulara, korkulara itaat; namazı ve dini şekilsel olarak doğru, ama istikâmet ve öz/ruh olarak yalanlamış olmaktır. Bu okuma, Mâûn sûresinin ahlâkî ve toplumsal bağlamıyla birebir örtüşür. Yetimi itip kakma, Yoksulu gözetmeme, Gösteriş, Bu, din/ibadet ile hayat arasındaki yarılmadır. Namazlarından gâfildirler, ne demek?!. Bu ifade klasik olarak üç şekilde okunur : Namazın vakitlerini umursamıyorlar. Namazın ruhunu/şuurunu kaybetmişler. Namazın gereğini, gerektiği gibi hayata taşımıyorlar. Namaz kılanların çoğu, 1. maddeye duyarlı ama 2. ve 3. maddeyi ıskalıyor. = Namazda : Yâ Rabbî yalnız Sana kulluk (= itaat) ederim diyor, namaz bitince (normal hayatta) Allah’a isyan edenlere itaat ediyor. Namaz, itaatin merkezini i...
Devamı

KİP

Kip : Fiillerin zamana göre kullanımı. Felsefede kip, değişkenlik durumu. Vardı. Varmış. Var. Var olacak... gibi. Geçmiş. Şimdiki ve Gelecek zaman. Mış, masal formu. Bir varmış, bir yokmuş gibi. Bir zamanlar bir kral varmış; Kârun gibi bir zengin; Sokrat gibi bir âlim varmış...  Şimdi nerelerdelermiş?!. Onların da, bizim gibi, bir zamanlar bir “şimdileri” vardı. Biz de, gün gelecek “masal”! olacağız; bize de birileri “varmış” diyecek... zaman hepimizi tarih sahnesine çekecek. Sonra ne olacak?!. Kimilerine göre bişey olmayacak; kimilerine göre de herkes tekrar dirilecek ve yaptıklarından tek tek hesaba çekilecek. ... Şimdi bu hayat bize bir masal gibi = mış gibi (= oyun-oynaşmış gibi) geliyor; hayatı ciddiye almıyoruz, onu bir fırsat olarak değerlendirmiyoruz; 'ölüm, sonumuz olacak, bu hayatın keyfini çıkaralım', diyoruz.  Hayatı masal gibi görsek de, her masal mutlu sonla bitmiyor. Esasında hiçbir masal bitmiyor; çünkü zaman durmuyor, geçmişten geleceğe sürekli akıyor. Dün var...
Devamı