EĞLENCE VEYA EĞLENME

Eski adıyla lehv (= لهو). Maksadı (amacı) unutmak. “İşe yarar” bişey için değil de vakit öldürmek (geçirmek) için oyalanmak. Laib (= لعب) de oyun. Oyun da bir eğlencedir; oyunlar, eğlenme (= eğlence) için oynanır.

Yıl sonu geldi, çoğu kimse yeni yıla eğlenerek girecek. 

Niçin eğlenilir?!.

Ya büyük bir kazancı veya başarıyı kutlamak için ya da can sıkıntısından.

Hristiyanlar, 25 Ocak’ta “kurtarıcıları” (= Mesih) doğdu, bizi kurtaracak diye eğleniyorlar; ya biz?!.

Güya, biz de onları taklit ediyoruz.

Hoş, artık onlar da biz de “herhangi bir kurtarıcı” (= Mesih) beklemiyoruz. Ve hiçbir çaba veya gayret göstermeden, yeni yıl belki bize de mutluluk getirir diye umuyoruz; oysa, kendimizi kandırıyoruz. 

Hadîd Sûresinin 20. âyeti tam da bizim durumumuzu tarif ediyor.

“Bilin ki (ey insanlar!) bu dünya hayatı, sadece bir oyundan, geçici bir eğlence ve güzel bir gösteriden, birbirinizle büyüklük yarışı(na girişmenizden) ve daha çok servet ve çocuk sahibi olma hırsın(ız)dan ibarettir. Bu (dünya)nın durumu, (hayat getiren) yağmurun hikayesine benzer: Yağmurun yeşerttiği bitki, toprağı ekenlere sevinç verir; ama sonra kurur ve sen onun sarardığını görürsün; sonunda toprak haline gelir. Ama öteki dünyada (insanın durumu ile ilgili ebedi hakikat açıkça ortaya çıkacaktır) ya şiddetli azap, yahut Allah’ın bağışlayıcılığı ve hoşnutluğu, çünkü bu dünya hayatı, kendini kandırmanın zevkin(i tatmak)tan başka bir şey değildir.”

Hedef = amaç = yaratılış gayesi unutulunca, hayat, oyun ve eğlenceye dönüşür. Yılbaşı eğlenceleri (= kutlamaları), bunun en açık göstergesi.

Eğlenceniz bol olsun!.

Çoğu insan, bu dünyada gülecek-eğlenecek ama ukbâda = öte dünyada  çook ağlayacak. (Bknz. 9/82.)

Niye?!.

Bu hayatı, bir oyun ve eğlence olarak gördüğü (algıladığı) için.

Bir günlük bir eğlenceye bu kadar (ağır) “söz”! niye, der gibisiniz. Derdim, sizin bir günlük bir eğlenceniz değil, istediğiniz gibi eğlenebilirsiniz; derdim, eğlence sizi yolunuzdan alıkoymasın, yolda fazla oyalanmayın veya eğlenirken farkında olmadan yoldan çıkmayın. Çünkü yoldan çıkış, bir ânlık dalgınlığa bakar. Kitlelerin aynı yolda olması da o yolun doğru olduğunu göstermez.