PİSLİK

Rics. Necis = Necaset. Hades.

“Ey iman edenler!. Hamr (= alkol), kumar, dikili taşlar ve şans oyunları şeytan işi birer pisliktir (= rics). Bunlardan kaçının ki kurtuluşa eresiniz.” (5/90.)

“Kim hidayeti hak ederse, Allah onun kalbini İslam'a açar; kim de sapkınlığı hak ederse, onun kalbini (= göğsünü) göğe çıkmaya çalışıyormuşçasına daraltır, sıkar. Allah, iman etmeyenleri işte böyle sıkıntı (= rics) içinde bırakır.” (6/125.)

“Allah’ın bilgisi dışında hiç kimsenin iman etmesi mümkün değildir. Allah, aklını kullanmayanları işte böyle pislik (= rics) içinde bırakır.” (10/100.)

Necaset (= necs) maddî pislik; hades hükmî pislik; rics, fikrî pislik.

Necaseti (= necsi, maddî pisliği) ve hadaseti (= hadesi, hükmî pisliği) su temizlenir; (= abdest ve gusül) de, fikrî pisliği ne temizler?!.

Aklı doğru kullanmak ve tevhîdî imanla buluşmak/tanışmak.

Tevhîdî iman, şirk pisliğini temizler. Şirk, en büyük ve çok büyük pisliktir. İslâm (= Din = Kur’ân), bu pisliği temizlemek için inmiş/gönderilmiştir. Samimi bir “Lâ ilâhe illâ-l Allah” bu pisliği temizler.

Günde 40 kez, beş vakit namazda okuduğumuz Fâtihâ, tevhîdin özü, özetidir. İlk dört âyet, Allah’a; son üç âyet, kulun Allah ile “münasebetlerine” tahsislidir. Beşinci âyette iki kez tekrarlanan “iyyaKe”, kulluk ve yardımı Allah’a tahsis eder. = “İyyaKe neabudu ve İyyaKe nesteîn.”

Sadece Sana kulluk eder, sadece Senden yardım ister/dileniriz.

Başkalarına kulluk eder, başkalarından yardım dilenirsek, “pisleniriz”!. Çünkü, sadece Sensin bize yardım eden. Bizler, birilerinin bize yardım ettiğini sanıyoruz; oysa onları bize yardıma gönderen Sensin. Biz akılsızlar (= aklını doğru-dürüst kullanamayan 'pislikler'!), birileri bize yardım ediyor (= iş-aş, ekmek, makam-mevkî veriyor) diye, onların önünde “el-pençe-divan”! duruyoruz ve fikren pisleniyoruz.

Sizce bu pisliği su (= abdest veya gusül) temizler mi?!. Bu adamlar, her gün banyo yapsalar, en iyi parfümleri kullansalar, en temiz elbiseleri giyseler, yine de (fikren) pistirler. 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

İMAN - AMEL İLİŞKİSİ

Vita Activa - Vita Contemplativa. Amel-Eylem Yaşamı - Düşünce Yaşamı. Pratik Yaşam - Teorik Yaşam. Esasında bu iki yaşam (= iman ile amel), birbirinden ayrıl/a/maz. Bu, ruh ile beden gibidir. İman, ameli; amel, imanı tamamlar. İman, amelin özü/çekirdeği; amel, imanın meyvesidir. Öz (= iman), “çürük” olursa; meyve (= amel) “bozuk” olur. Meyvenin tadı (= lezzeti), özden, özün gücünden (= imandan) gelir. Ruhu, bedenden (= bedeni, ruhtan) ayırırsak, “ölüm” gerçekleşir. Bedenin her eylemi, ruhun emri/eseridir. Ruhta, akıl (= düşünce), arzu/istek ve irade yüklüdür. Elma/nın özü (= çekirdeği), elma olmayı ister. Düşünce (= fikir) adamı ve eylem (= aksiyon) adamı kategorileri, insandaki iman (= düşünce) ile ameli (= eylemi) birbirinden ayırmanın = insanı ikiye bölmenin sonucudur. Bu, düşünce (= fikir) adamında eylemi; eylem (= aksiyon) adamında düşünceyi yok var saymaktır. Bu, bu çağın “uzmanlık hastalığının” bir ürünüdür. Eylem, eylem için yapılmaz; eylemin (= amelin) bir amacı/ereği olmalıdı...
Devamı

MÂÛN NE DİYOR?!.

“Yazıklar olsun o namaz kılanlara; ki onlar namazlarından gâfildirler.” (107/4-5.) Sûrede eleştirilen, namazın kendisi değil, namaz ile hayat arasındaki kopukluktur. Namazda : “Yalnız Sana kulluk ederim” (= iyyâke na‘budu); namazdan sonra : Allah’a isyan eden otoritelere, arzulara, korkulara itaat; namazı ve dini şekilsel olarak doğru, ama istikâmet ve öz/ruh olarak yalanlamış olmaktır. Bu okuma, Mâûn sûresinin ahlâkî ve toplumsal bağlamıyla birebir örtüşür. Yetimi itip kakma, Yoksulu gözetmeme, Gösteriş, Bu, din/ibadet ile hayat arasındaki yarılmadır. Namazlarından gâfildirler, ne demek?!. Bu ifade klasik olarak üç şekilde okunur : Namazın vakitlerini umursamıyorlar. Namazın ruhunu/şuurunu kaybetmişler. Namazın gereğini, gerektiği gibi hayata taşımıyorlar. Namaz kılanların çoğu, 1. maddeye duyarlı ama 2. ve 3. maddeyi ıskalıyor. = Namazda : Yâ Rabbî yalnız Sana kulluk (= itaat) ederim diyor, namaz bitince (normal hayatta) Allah’a isyan edenlere itaat ediyor. Namaz, itaatin merkezini i...
Devamı

KİP

Kip : Fiillerin zamana göre kullanımı. Felsefede kip, değişkenlik durumu. Vardı. Varmış. Var. Var olacak... gibi. Geçmiş. Şimdiki ve Gelecek zaman. Mış, masal formu. Bir varmış, bir yokmuş gibi. Bir zamanlar bir kral varmış; Kârun gibi bir zengin; Sokrat gibi bir âlim varmış...  Şimdi nerelerdelermiş?!. Onların da, bizim gibi, bir zamanlar bir “şimdileri” vardı. Biz de, gün gelecek “masal”! olacağız; bize de birileri “varmış” diyecek... zaman hepimizi tarih sahnesine çekecek. Sonra ne olacak?!. Kimilerine göre bişey olmayacak; kimilerine göre de herkes tekrar dirilecek ve yaptıklarından tek tek hesaba çekilecek. ... Şimdi bu hayat bize bir masal gibi = mış gibi (= oyun-oynaşmış gibi) geliyor; hayatı ciddiye almıyoruz, onu bir fırsat olarak değerlendirmiyoruz; 'ölüm, sonumuz olacak, bu hayatın keyfini çıkaralım', diyoruz.  Hayatı masal gibi görsek de, her masal mutlu sonla bitmiyor. Esasında hiçbir masal bitmiyor; çünkü zaman durmuyor, geçmişten geleceğe sürekli akıyor. Dün var...
Devamı