BORU MU?!.

Boru : İçinden su, gaz, petrol, vb. şeylerin aktığı iki ucu açık âlet. 

Tüm dünyada, yerin/toprağın ve denizlerin altına döşenmiş boruları (boru ağlarını), bunlardan akan ve evlerimize kadar gelen suyu, doğalgazı ve petrolü düşünün... 

Elektrik ve internet kabloları da bir tür “boru”!; onların da içlerinden enerji ve veri (= elektrik ve bilgi/malûmat) akıyor.

Ya vücudumuzdaki damarlar, sinirler ve bağırsaklar!...

Bütün bunlar boru mu = küçümsenecek, önemsenmeyecek, az-buz bi şey mi?!.

Bu boruların içinden akanlar (= su, gaz, kan, uyarı, vb.) nereden nereye ve niçin akıyorlar?!.

Pekiî kablosuz (= wireless) akanlar = görünmez “elektro-manyetik dalgalar/borular.”...

Bi çoğu, belli bir süre yatay akıyor ama hepsi, sonunda dikeye dönüyor.

Yatay akım, entropi yasası gereği, dikey akım olmazsa, biter, çöker. Kapalı sistemler, dışarıdan (= başka sistemlerden) enerji alamazlarsa, içlerindeki enerjiyi bitirince sönerler.

Özelde, içinde yaşadığımız dünya, genelde tüm âlem, açık bir sitemdir. Âlemi (= evreni, kâinatı) besleyen, âlemlerin Rabbidir, ve O Rabbin “enerjisi”!, Kendindendir; O, Es-Samed’dir.

O’nu tanımayanlar ve O’na kulluk etmeyenler, olup-bitenleri (sadece bir) “boru”! olarak görürler. Oysa, bütün bunlar, bu yaşananlar “boru”! değildir.

“Boruysa”! bile, bu “borudan” geçen tüm “veriler” O’na yükselir ve O, tüm “verileri” değerlendirir; kime ne gelmiş, kimden ne gitmiş, en ince ayrıntısına kadar bilir.

Gelen, neden geldi = gelenle ne yaptık (= ne ürettik) ve ne gönderdik, bilmeliyiz. Bugün bilmiyorsak, yarın bileceğiz, öğreneceğiz. 

“kellâ seye’alemûn; sümme kellâ seye’alemûn” (78/4-5.) “kellâ sevfe te’alemûn; sümme kellâ sevfe te’alemûn.” (102/3-4.)