EUREKA!...

Bu sözün Arşimet’e ait olduğu söylenir. Arşimet, hamamda yıkanırken suyun kaldırma kuvvetini bulmuş, “buldum! = eureka!” diyerek küvetten fırlamış!.

Ben Arşimet gibi “hadsizlik” yapmayacağım.

Dün, öğleden sonradan gece yarısına kadar Âdiyât Sûresi üzerinde düşündüm. Yatarken de aklımdan çıkmadı. 23:30 gibi yattım, tahminen 24:30 civarında uyudum. Gece 03:30 gibi tekrar uyandım, aklımda yine Âdiyât Sûresi vardı. Uyudum-uyandım dediğime bakmayın. Bu iki eylem de benim irademle olmadı. (Bknz. 39/42.) İtiraf edeyim, aklıma Müzzemmil Sûresi de geldi.

Gece boyunca, tâbiri caizse Âdiyât Sûresinin “röntgenini” çektim. Âyetlerin ilk kelimeleri (وَالْعَـادِيَاتِ فَالْمُغ۪يرَاتِ فَالْمُـورِيَات     ile ikinci kelimeleri (ضَبْـحاً ۙ, قَـدْحاًۙ, صُبْحاًۙ); sesler (= ses uyumu), seslerin şiddeti (نَقْعاًۙ,جَمْعاًۙ, لَشَه۪يدٌۚ, لَشَد۪يدٌۜ ), siyak-sibak, psikolojik mod (= ruh hâli), “kenûd” olan insanın Rabbi ile sorunlu ilişkisindeki tavrını “gösteriyordu”!.

Bütün bunları “bütünleyici ve tutarlı” bir gözle okuduğumda, kenûdun “Rabbi ile kavgalı, kindar insan tipini” işaret ettiğini; bu tipin, Rabbi inkâr eden bir tip değil, Rabbim bana künde attı = beni alt etti = mağlup etti = madara etti!; (künde de kenûd kökünden);  başkalarına verdi de bana vermedi diyen, sürekli Rabbi ile kavga eden bir tip olduğunu; ilk beş âyetin (= yeminin) hırsı çağrıştırmasından; 6. âyetin kesin hüküm kurarak bu gerçeği ifâde etmesinden; 7. âyetin de bunu şahitlik etmesinden; 8. âyette bunun sebebinin verilmesinden; 9, 10 ve 11. âyetlerde bu gerçeğin er-geç ortaya çıkacağının söylenmesinden çıkarımladım.

Umarım yanılmıyorumdur.

Bu arada şunu da anladım. Yardım istenecekse, O’ndan istenecek. Özür diliyorum Rabbim; günde 40 kez “iyyaKe ne’abudu ve iyyaKe nesteîn” diyorum (diyoruz) ama yine başkalarından yardım istiyorum (istiyoruz), beni (bizi) affet!.